Hamma kunlar ham rejadek ketmaydi.
Bir kun hamma seni hurmat qilib, koʻkka koʻtaradi.
Ertasi kuni aynan oʻsha insonlar seni yerga urayotganini koʻrasan.
Boshida gʻalati tuyuladi — "Nima xato qilib qoʻydim?", deb oʻzingni yemirasan.
Ammo vaqt oʻtishi bilan bu — hayot qonuni ekanligini anglab yetasan.
Hayotimiz past-balandliklar, oʻziga xos chiqib-tushishlardan iborat.
Murakkab mavjudotmiz. Hamma kunimiz ideal boʻlolmaydi:
Bir safar qiyinchilik bilan sinalsak, boshqa safar yengillik bilan.
Xullas, nima demoqchiman?
Odamlar seni osmonga koʻtarsa, gʻururlanma! Yerga choʻkishing bor..
Xuddi shu kabi
Seni mensimay, xorlayotgan boʻlishsa — tushkunlikka tushma!
Bir xor boʻlgan bir hur boʻladi!